My Luv Trap Me

เฮโหลลลลลลลลล

 

ซาเปซจ๋า ยางจำกุได้มั้ย?

 

กร๊ากกกกกกกกกกกกกก

 

 

กาลังจาครบ 1 เดือน พอดี(หรือครบแล้วหว่า) ที่ทิ้งซาเปซไว้ให้เน่า

 

กลับบ้านไปมีเรื่องมากมายเลยเหอะ

 

แม่งานยุ่ง เพิ่งจามาว่างวันที่กุจากลับกรุงเทพ เส้าใจเรย

 

กลับบ้านไปครั้งนี้รักแม่เท่าเดิม

 

ตอนอยู่กรุงเทพ มีบางอารมที่รู้สึกขัดใจ มานไม่ได้เจอหน้าเนอะคุยโทสับมานเรยไม่ค่อยเข้าใจกัน

 

แต่พอกลับบ้านปุ๊บ ... รักแม่มากเหมือนเดิมเรย

 

เพ้อพอแระ เด๋วดูเปงเด็กดี มาต่อด้วยเรื่องเลวๆกานดีกว่า

 

กูแทบจาอยู่ไม่ติดบ้านเรยคร้าบบพี่น้อง

 

กินทุกวัน ทั้งเหล้าทั้งเบียร์

 

เงินก้อหมดดดดดดดดดดดด

 

สาดดดดดดดดดดดดดดดด

 

แต่สนุก กร๊ากกกกกกกกกกก

 

แค่บอลเตะ กุยังหาเรื่องออกไปกินเบียร์ได้ คิดดู!!

 

วันจันทร์ที่ผ่านมานี้ ก้อไปกิน กะอิโบ พี่ตือ และพ่ออิโบ (อย่าๆ กูไม่ได้พิมผิด พ่อจิงๆ)

 

กร๊ากกกกกกกกกก  แนวจิงๆ

 

กลับมาถึง แม่กุยังไม่นอนซะงั้น

 

เดินเข้ามาหอมแก้มเฉย กูนิหน้าหล่า

 

แม่คงจาได้กลิ่น ลีโอ ไปเปงที่เรียบร้อย

 

เลวทรามมมมมมม กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก

 

ดีนะ ที่กูไม่เมาขึ้นรถ ยางมีสามันสำนึก

 

เอาล่ะๆ

 

อัพพอเป็นพิธี เท่านี้ก่อน

 

เด๋วมาใหม่ เอิ๊กๆ

 

Ps. research กุได้ B งงแดกเรยกุ

 

ขอกราบอาจารย์ ธี งามๆ กุไม่ส่งงานซักชิ้นอาจารย์ยังมีคะแนนให้ ขอบคุณจากใจค่ะ

 

หนูสันยาว่า จากนี้ไป หนูจะ(พยายาม)ตั้งใจเรียน

 

กร๊ากกกกกกกกกกกกก

ไว้อาลัย ให้การสอบEAPของกู 2วินาที

.

..

เอาล่ะ

 

มาเริ่มกันเลย

 

 

 

 

 

 

 

พอ...จบค่ะ!

 

อยากกลับบ้านแระ แต่ยังต้องอยู่สอบวิชาที่ดิช้านถอนไม่ทัน

 

เข้าใจใช่มั้ยค๊ะ? ถอนไม่ทันน่ะ

 

เรียนก้อไม่ได้เรียน งานซักชิ้นก้อไม่ได้ส่ง

 

จากเหตุการณ์ข้างต้น ทำให้ดิช้าน สามารถอนุมานเกรดของตนเองได้อย่างแม่นยำยิ่งนัก

 

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก

 

เฮ้อออออ

 

ได้ระบายแล้วค่อยโล่งหน่อย (อย่าค่ะ อย่าเข้าใจผิด ดิช้านไม้ได้ท้องอืดแต่อย่างใด...แค่ระบายความอัดอั้นในตูด เอ๊ย! ในใจเท่านั้น)  

 

ฮู่วววววววว

 

สาทุ๊...ขอให้ได้เรียนอิ๊งกะเพื่อนด้วยเถิ๊ดดดดดดดดด

 

จบ

 

 

ทุกปี ไม่เคยคิดว่าวันนี้สำคัญ 

 

อาจเปงเพราะทุกคนให้ความสำคัญ เลยชินชา รู้สึกว่า "มันก้อต้องอย่างงี้แหละนะ ก้อวันเกิดนี่"

 

แต่ปีนี้ หลายอย่าเปลี่ยนไป

 

เงียบเหงาจนใจหาย

 

เงียบจนรู้สึกว่า "หรือ กูจำวันเกิดตัวเองผิดวะ?"

 

เฮ้อ...ช่างมัน ผ่านไปแระ

 

แต่ก้อยังได้ทำอาไรดีๆ ... ใช้สิทธิ์ที่พึงมีในฐานะประชาชนของประเทศเปงครั้งแรกในชีวิต (ฮิ้ววววว คิดแล้วก้อดีใจแปลกๆ)

 

อีกอย่างที่สำคัญ----->ได้ใส่บาตรด้วยโว้ยยยยยยยยยยยยยย หลังจากตั้งใจไว้หลายปี แต่ทำไม่ได้สักที (นอนตี2 ตื่นตี5 -_-")

 

แล้วก้อขอขอบคุณรายนามต่อไปนี้ ที่ยังทำให้รู้สึกว่าเปงวันเกิดจิงๆขึ้นมาบ้าง

-แม่ ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่แม่ให้ แม่อยากอยู่กะหนูนานๆ หนูรู้ (วันหลังแม่ไม่ต้องรอให้รถออกนะ หนูขึ้นรถแล้วแม่ก้อกลับบ้านเลยเถอะนะ นั่งอยู่คนเดียวตั้ง 30 นาทีเลยนะแม่) คราวหน้าหนูจะอยู่กะแม่ให้นานกว่านี้นะ

-ยาย ขอบคุณจ้า ตัง2พันที่ให้เมื่อตอนวันแม่หนูยังใช้ไม่หมดเลย ขอบคุณทุกปีที่ใส่บาตร+ขอพรให้ ไม่ต้องหาตังเก็บไว้เยอะก้อได้ ยายใช้มั่งเหอะ เก็บไว้ให้เอื้อกะอิ่มก้อได้ แล้วก้อ ยายไม่ต้องร้องไห้หรอก เด๋วหนูจะพยายามโทรหาบ่อยๆ

-ป้าชื่น ขอบคุณสำหรับตัง 2 พัน

-ป้าทัศน์ ขอบคุณที่ชวนไปHBDที่MK ขอโทดที่หนูไม่ได้ไป ก้อหนูต้องกลับก่อนนี่นา

-เมย์,อ้อม,พลอย ที่ส่งsms มาให้ ,ขอบคุณฟิล์ม ที่โทรมา ถึงจะ30วิ. ก้อเหอะ

-ดิว ขอบคุณที่ตะเองยังจำวันเกิดเค้าได้ ขอบคุณจิงๆ

-พี่เต๋า แป้งไม่รู้ว่าพี่เต๋าโทรมาทำไมนะ(ก้อไม่ได้รับนี่นา) แต่พี่เต๋าก้อโทรมา ขอคิดเข้าข้างตัวเองละกัน ว่าโทรมาHBDแป้ง ขอบคุณค่ะ

-อิออม กะ นุ่น(HBDเหมือนกันนะนุ่น) สำหรับ "happy birthday"

...

..

.

จบ!!

 

ว่ะฮ่ะฮ่า

 

สอบเสด

 

เลิกเศร้า

 

ชีวิตมีความสุข

 

555+

 

กลับมาเปงคนเดิมแล้ว

 

สบายจายยยยยย

 

จบ+++

 

Ps.

 

-อิโบ เด๋วกลับไปเล่นด้วย ช่วงวันแม่ ช่วงนี้เล่นกะอิเมไปก่อนนะ คิดถึงๆ

-พี่โม กลับบ้านมาหาด้วย นะนะ จาได้เหงว่าเค้าอ้วนขึ้นขนาดไหน จาได้เลิกคบเค้า 555+

-แม่ รักแม่ จู๊ฟๆ เดือนหน้าจาเลิกผลาญตังแม่เกินความจำเป็นอีก

-คืดถึงทุกคนที่คิกถึงกู รักทุกคนที่รักกู

ตามหัวเรื่องเลย

 

ใครก้อได้ช่วยพากูไปหาจิตแพทย์ที

 

~ ได้ดูโฆษณา ของสาธารณสุข เมื่อไม่นานนี้ว่า โรคซึมเศร้ากะลังระบาดในหมู่คนไทย ~

 

~ ตอนนั้นไม่คิดไรมาก แต่....1เดือน ที่ผ่านมานี้ กูว่ากูเป็นว่ะ ~ 

 

ใครก้อได้ช่วยกูด้วย

 

เหนื่อย

 

คิดไรมากมายเหลือเกิน ทั้งที่ปกติเปงคนไม่เคยคิดไรเลย

 

ตั้งใจว่าจาไปเรียน แต่...ร้องไห้ตาบวมทุกวัน ร้องเสร็จก้อไม่สบาย

 

555+ ดีจริงๆเลยกู

 

อย่าถาม ว่าแล้วกูจาร้องทำไม...กูยังตอบตัวกูเองไม่ได้เลย

 

-*-

 

TT_TT

 

ใครก้อได้เอากูออกจากนรกเชรี่ยๆนี้ที

 

รำคานตัวเองชิบหาย

 

+++++คิดถึงแม่ที่สุด ผู้หญิงคนเดียวในโลกที่ไม่ต้องทำอะไร ก้อทำให้กูปกติได้+++++

 

หรืออาจเปงเพราะไม่ค่อยได้กลับบ้าน ไปเจอแม่ กำลังใจเลยไม่เหลือวะ?

 

ช่วงนี้ใช้กำลังใจเปลืองพอตัว

 

--เอ้อออ อย่าลืม ใครจะใจดีแนะนำจิตแพทย์ให้กูมั่ง--

 

เรียนจิต แต่ตอนนี้ช่วยไรตัวเองไม่ได้เลย

 

Ps.กลับบ้านแน่ๆ เจอกันนะคนที่ขอนแก่น

 

ยังรักทุกคนเหมือนเดิม ตอนนี้รักทุกคนยิ่งกว่าตัวกูเองอีก...จิงๆ